Een miezerig regentje. Lastig is dat op de fiets, vooral met een bril op. Met een hand houdt ze bovendien nog Mike vast, die achterop zit. Nu alleen nog deze drukke straat oversteken en dan de eerste weg rechts. Daar is de school waar Mike in groep 1 zit. Het gonst er al van de kinderen, Zo, dag Mike, ik ga vlug naar huis, want Simone ligt ziek op bed. In gedachten is ze alweer bij haar zieke dochtertje en ze slaat de hoek om, de straat over… Plotseling zijn er gierende remmen, een klap en alles is donker…❓
Als ze naar de operatiekamer wordt gereden, slaat ze haar ogen op. Ik leef nog, is haar eerste gedachte. O Heere, ik dank U - al lig ik dan ik het ziekenhuis! O, Heere, bewaar me, voor mij man, voor zieke Simone, voor Mike! Dan pas denkt ze aan zichzelf. Hoe zou ze eraan toe zijn? En hoe moet dat nu verder met haar gezinnetje?❓
Misschien herkenbaar voor u, als moeder, als vader. Misschien herkent u die vragen: Heere God, hoe moet het nu verder? Heere God, ik zou zo graag beter voor mij gezin zorgen, maar het lukt me niet. Ik zou zo graag die broeder of zuster in nood helpen, maar ik ligt zelf op bed. Heere, hoe moet dat nu? Heere God, hoe moet dat nu?❓ Hetgoedezaad
Geen opmerkingen:
Een reactie posten